Logo Gmina Sieroszewice

menu

Licznik odwiedzin

W tym miesiącu: 843
W sumie: 344255

News

News zdjęcie id 683

Nabożeństwo ekumeniczne w Strzyżewie

25.01.2017

Kaliski Regionalny Oddział Polskiej Rady Ekumenicznej

Modlitwa o jedność w Strzyżewie – przemyślenia osobiste

Śnieżny dzień 15 stycznia 2017 r. Staję w Strzyżewie przed filialnym kościołem polskokatolickiej parafii z Kotłowa. Widzę podjeżdżające auto, a w nim dwaj duchowni różnych wyznań: prawosławny – Ks. Mirosław Antosiuk z Kalisza i Ks. Tadeusz Jelinek z parafii ewangelicko-reformowanej z Żychlina k/Konina. Do świątyni zdążają wierni. Rozpoczyna się nabożeństwo o jedność chrześcijan. Mottem przewodnim tegorocznych modlitw są słowa Pojednanie – miłość Chrystusa przynagla nas. Brakuje duchownych największego liczebnie wyznania w Polsce – z Kościoła rzymskokatolickiego. W duszy smutno.

Mędrcy świata,… gdzie spiesznie dążycie? (z pieśni na wejście). Tak, to o nas, wędrowcach tej wielkopolskiej Ziemi. Właśnie przybyliśmy do Strzyżewa na nabożeństwo ekumeniczne zorganizowane przez Parafię Polskokatolicką w Kotłowie.  Przybyliśmy tu z odległych czasoprzestrzeni: prawosławni – od r. 1054, ewangelicy reformowani – od XVI w., polskokatolicy z parafii Kotłowskiej – od lat 70 i rzymskokatolicy. Gwiazda Zbawcę nam ogłasza. Cóż my damy, kto nam powie? (z kolędy Do szopy, hej pasterze) Idziemy razem niosąc swą różnorodność wyznaniową. Chrześcijanie muszą razem iść. Do szopy, hej pasterze, do szopy, bo tam cud. Syn Boży w żłobie leży (z kolędy).  Nie wystarczy jedynie to, że chrześcijanie będą ze sobą rozmawiać. To podczas wspólnej drogi Bóg przemienia nią idących. Ludzie wędrujący razem mają wspólny cel (ks. Peter Hocken). A cel jaki? ...byśmy mogli stać się jednością Ducha Świętego (z modlitwy na rozpoczęcie).

Przybyliśmy do świątyni, która widziała modlących się w jej murach luteran, katolików i starokatolików – świątynia symbol. Przybyliśmy, aby zastanowić się co robić, aby ból podziału znieść. Jesteśmy jak bracia Józefa egipskiego, którzy po śmierci ojca zastanawiali się, co zrobić, aby nie było prześladowań, za wszelkie zło, które sobie wyrządziliśmy (por. Rdz 50, 15 -21) Tak powiedzcie… Ach, odpuść, proszę, występek swoich braci i ich grzech oraz zło, jakie ci wyrządzili! Teraz daruj, proszę występek sługom Boga twego ojca! To uznanie bólu podziału Bóg przyjął: Pocieszał ich i serdecznie do nich przemawiał (tamże).

Odpowiedzią na to słowo Boże skierowane do nas był psalm 72 – Pan Bóg króluje pełen majestatu.  Przez apostoła Pawła otrzymaliśmy zapewnienie: przez Chrystusa pojednał nas ze sobą i zlecił nam służbę pojednania… W imię Chrystusa prosimy: Dajcie się pojednać z Bogiem! (2Kor 5, 18,20). W sercach i myślach zaczęły się pojawiać pytania: jak to zrobić? Rozwiązanie podała nam perykopa z Mt 5, 1 -12). Jezus widząc tłumy, wszedł na górę. … Wtedy zaczął nauczać: Błogosławieni ubodzy w duchu…

Błogosławieni zasmuceni…

Błogosławieni łagodni…

Błogosławieni głodni i spragnieni sprawiedliwości…

Błogosławieni miłosierni…

Popłynęła serdeczna pieśń Jezu, połącz nas, złącz nas w prawdzie i miłości, który jesteś w nas!

Kazanie do zebranych wygłosił proboszcz parafii prawosławnej św. Apostołów Piotra i Pawła z Kalisza. Centrum zjednoczenia jest Bogo-człowiek Jezus Chrystus, który jest niepodzielony.

I nasze wołanie słowami pieśni: W jeden Kościół zbierz na nowo i przygarnij, byśmy jedną stali się rodziną. Duchowni: ks. Julian Kopiński, Kościół polskokatolicki, ks. Tadeusz Jelinek z parafii Ewangelicko-Reformowanej w Żychlinie, ks. Mirosław Antosiuk z parafii prawosławnej w Kaliszu wypowiedzieli modlitwę powszechną zakończoną wspólnym odmówieniem Ojcze nasz z ogromnym akcentem na słowa: i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom… albowiem twoje jest Królestwo, moc i chwała na wieki wieków.

Nabożeństwo jedności ekumenicznej zakończyło udzielenie zebranym przez duchownych błogosławieństwa Aronowego. Jakby echem tego były słowa kolędy Wśród nocnej ciszywstańcie… Bóg się wam rodzi! Czym prędzej się wybierajcie, do Betlejem pospieszajcie.

Wyznawcy Chrystusa muszą być dla siebie wzajemnie błogosławieństwem (ks. Peter Hocken).

 

                                                                                                       Władysław Stawicki

 

Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.